لغت نامه دهخدا
بدپیمان. [ ب َ پ َ / پ ِ ] ( ص مرکب ) بدعهد. آنکه به پیمان وفادار نیست:
خداوندا جهاندارا ز خانان دوستی ناید
که بی رسمند و بی قولند و بدعهدند و بدپیمان.فرخی.
بدپیمان. [ ب َ پ َ / پ ِ ] ( ص مرکب ) بدعهد. آنکه به پیمان وفادار نیست:
خداوندا جهاندارا ز خانان دوستی ناید
که بی رسمند و بی قولند و بدعهدند و بدپیمان.فرخی.
بد عهد آنکه به پیمان وفادار نیست.