بدریه قدس

[ویکی فقه] بَدْریّه قدس، نام مدرسه مخصوص شافعیان در قدس در سده های ۷ و ۸ق /۱۳ و ۱۴م بود.
این مدرسه را بدرالدین محمد بن ابی القاسم هکاری - از امیران دستگاه ملک معظم عیسی ایوبی حکمران شام (۵۷۶ - ۶۲۴ق ) برای شافعیان بنا کرد. وی فردی نیکوکار، و بانی بسیاری از اماکن خیریه بود. این مدرسه در ناحیه مرزبان قدس در نزدیکی زاویه لؤلوئیه، و مسجدی در نزدیکی الخلیل از جمله آثار اوست. در کتیبه بازمانده در مدخل بدریه قدس، به اختصاص ِ این مدرسه به پیروان مذهب شافعی، نام بانی و واقف، تاریخ بنا و واگذاری حق نظارت امور مدرسه به پسران ارشد بدرالدین تصریح شده است. بر کتیبه ای بر در این مدرسه از واقف دیگر آن با عنوان ملکه بدریه یاد شده است.
بنای بدریه قدس
از بنای بدریه قدس اکنون تنها دروازه های ویرانه آن باطاقی جناقی و همان کتیبه یاد شده که بین سر در و طاق قرار دارد، بر جای مانده است. دیگر اجزاء مدرسه با ویرانه های مجاور آن درآمیخته، و قسمت هایی از اندرون ساختمان به خانه ای مسکونی تبدیل شده است. در جانب غربی این بنا ضریحی است با سنگی بزرگ بر روی آن که به احتمال بسیار آرامگاه بدرالدین هکاری بانی و واقف مدرسه است که پس از مجاهدت های بسیار در مقابل صلیبیان در ۶۱۴ق به شهادت رسید. جسد او را از طور به قدس بردند و در همین مدرسه به خاک سپردند.
دانش آموختگان بدریه
از مدرسان، دانش آموختگان و برنامه های آموزشی این مدرسه اطلاعی در دست نیست؛ برخی از نویسندگان از دوستی دیر پا و همنشینی بدرالدین هکاری با سبط ابن جوزی (د ۶۵۴ق )، چنین پنداشته اند که این فقیه و مورخ نامور حنبلی ِ حنفی شده از خاندان معروف ابن جوزی حنبلی هنگام اقامت در قدس، در این مدرسه شافعیه نیز تدریس می کرده است. اما این نظر درست نیست، بلکه محل تدریس سبط ابن جوزی بدریه حنفیه بوده است.