لغت نامه دهخدا
بخسیده. [ ب َ دَ / دِ ] ( ن مف ) تابیده و گداخته. || پژمرده و فراهم آمده. ( ناظم الاطباء ):
همچو گرمابه که تفسیده بود
اندرآیی جانت بخسیده شود.مولوی ( مثنوی چ خاور ص 194 ).|| خرامان. ( ناظم الاطباء ).
بخسیده. [ ب َ دَ / دِ ] ( ن مف ) تابیده و گداخته. || پژمرده و فراهم آمده. ( ناظم الاطباء ):
همچو گرمابه که تفسیده بود
اندرآیی جانت بخسیده شود.مولوی ( مثنوی چ خاور ص 194 ).|| خرامان. ( ناظم الاطباء ).
(بَ دِ )(ص مف. )۱ - گداخته. ۲ - پژمرده. ۳ - رنجیده.
۱. پژمرده.
۲. رنجیده.
۳. گداخته.
گداخته.
پژمرده.
رنجیده.