لغت نامه دهخدا
باییدن. [ دَ ] ( مص ) بایستن. بایسته و لازم و ضروری بودن. ( فرهنگ لغات شاهنامه ص 43 ).
باییدن
فرهنگ عمید
= بایستن
فرهنگ فارسی
( مصدر ) لازم بودن واجب بودن ضرور بودن.
باییدن. [ دَ ] ( مص ) بایستن. بایسته و لازم و ضروری بودن. ( فرهنگ لغات شاهنامه ص 43 ).
= بایستن
( مصدر ) لازم بودن واجب بودن ضرور بودن.
