باز تفیده

بازتفیده. [ ت َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) سوخته: و یصلی سعیراً. ( قرآن 12/84 )؛ و بدوزخ بازتفیده یعنی بدوزخ سوخته شود. ( تفسیر ابوالفتوح ج 5 ص 496 ).

سوخته