بابونک
لغت نامه دهخدا
بابونک. [ ن َ] ( اِخ ) معرب بابونه فارسی. رجوع به بابونج شود.
بابونک. [ ن َ ] ( اِخ ) قریه ایست سه فرسنگی مشرق شیراز. ( فارسنامه ناصری ).
فرهنگ عمید
= بابونه
بابونک. [ ن َ] ( اِخ ) معرب بابونه فارسی. رجوع به بابونج شود.
بابونک. [ ن َ ] ( اِخ ) قریه ایست سه فرسنگی مشرق شیراز. ( فارسنامه ناصری ).
= بابونه