بابونک تصویر معنی بابونک لغت نامه دهخدا بابونک. [ ن َ] ( اِخ ) معرب بابونه فارسی. رجوع به بابونج شود.بابونک. [ ن َ ] ( اِخ ) قریه ایست سه فرسنگی مشرق شیراز. ( فارسنامه ناصری ). فرهنگ عمید = بابونه کلمات مرتبط لابیشه مقارجه عائلی باب النار شی برم داغانی