ایه 14 سوره بروج

آیه ۱۴ سوره بروج می‌فرماید: «وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ»؛ یعنی او بسیار آمرزنده و دوستدار است. این آیه پس از بیان سرگذشت مجرمان و کیفر آنان، توجه را به رحمت گسترده خداوند معطوف می‌کند. «الغفور» بر آمرزش همیشگی و بی‌کران خدا دلالت دارد؛ یعنی بازگشت‌کنندگان را می‌پذیرد و لغزش‌ها را می‌پوشاند. «الودود» به معنای کسی است که دوستی حقیقی دارد؛ محبتی ثابت، پایدار و از سر لطف، نه یک احساس گذرا. مفسران گفته‌اند این دو نام الهی نشان می‌دهد که کیفر الهی از روی خشم کور نیست، بلکه در کنار عدالت، دریای رحمت او نیز همواره جاری است. خدا حتی پس از خطای بندگان، راه بازگشت و آشتی را باز می‌گذارد، زیرا «آمرزنده و دوستدار» است. این آیه به مؤمنان امید می‌دهد که محبت خدا نسبت به آنان حقیقی و عمیق است. در عین حال، هشدار می‌دهد که اگر خطا کنند و توبه نمایند، درگاه او همیشه باز است. برخی مفسران «ودود» را هم «دوستدار» و هم «دوست‌داشتنی» معنا کرده‌اند؛ یعنی هم خدا بندگان نیک را دوست دارد و هم آنان او را. پیام آیه این است که رحمت و محبت خدا بر غضب او پیشی دارد.