لغت نامه دهخدا
انعفاق. [ اِ ع ِ ] ( ع مص ) گذشتن در امور و شتابی کردن. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گذشتن در حاجت و شتاب کردن. ( از اقرب الموارد ). رفتن در حاجت خود و شتاب کردن. ( از شرح قاموس ). یقال: انعفقوا فی حاجتهم؛ ای مضوا فیها و اسرعوا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
