لغت نامه دهخدا
انبانچه. [ اَم ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) انبان کوچک. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ): نایزه؛ چوب مجوف انبانچه محقنه. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ):
شیر انبانچه عرب چه کنی
نه دیار عرب نه شیر شتر.سلمان ساوجی.
انبانچه. [ اَم ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) انبان کوچک. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ): نایزه؛ چوب مجوف انبانچه محقنه. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ):
شیر انبانچه عرب چه کنی
نه دیار عرب نه شیر شتر.سلمان ساوجی.
انبان کوچک.
( اسم ) انبان کوچک انبانک.