واژه «امدیه» واژهای عربی است که به عنوان جمع «مَدِی» به کار رفته و در متون کهن دارای چند معنای مرتبط با آب و حوض است. یکی از مهمترین معانی آن، آبهایی است که از حوض یا آبگیر بیرون میریزند و جاری میشوند. در برخی کاربردهای قدیمی، این آبهای خارجشده از حوض به دلیل آمیخته شدن با آلودگیها یا از دست دادن پاکی اولیه، «امدیه» نامیده میشدند. از این رو، این واژه گاه برای اشاره به آبهای روانشده و آلوده به کار رفته است. معنای دیگر «امدیه» به حوضهایی اشاره دارد که اطراف آنها با سنگ یا مصالح مشابه ساخته و محصور شده باشد. در این کاربرد، واژه بیشتر جنبه توصیفی دارد و به نوعی از حوضهای مستحکم و سنگچینشده دلالت میکند. هر دو معنا به محیطهای آبی و شیوه نگهداری یا جریان یافتن آب ارتباط دارند. در متون قدیمی، چنین واژههایی معمولاً در مباحث مربوط به آب، پاکی و ویژگیهای آبگیرها دیده میشوند. امروزه این کلمه در زبان فارسی رایج نیست و بیشتر در آثار لغوی و متون کهن یافت میشود. بنابراین، «امدیه» به طور کلی به آبهای جاریشده از حوض یا به حوضهای سنگچینشده و محصور اطلاق میشود و معنای آن بسته به بافت متن مشخص میگردد.
امدیه
لغت نامه دهخدا
امدیه. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ مَدَِی.آبهایی که از حوض روان شود و پلید گردد. ( از ناظم الاطباء ). || حوضهایی که گرداگرد آنرا سنگ گرفته باشند. ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به مدی شود.
