لغت نامه دهخدا
التحاف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جامه در خود پیچیدن. ( منتهی الارب ). چادر و جز آن بسر درگرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). لحاف کردن. ( مصادر زوزنی ).
التحاف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جامه در خود پیچیدن. ( منتهی الارب ). چادر و جز آن بسر درگرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). لحاف کردن. ( مصادر زوزنی ).
جامه در خود پیچیدن چادر و جز آن.