لغت نامه دهخدا
اغلنتاء. [ اِ ل ِ ] ( ع مص ) بدشنام و قهر زدن و بچیرگی فروگرفتن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بدشنام و قهر زدن و بچیرگی فروگرفتن چیزی را. یقال: اغلنتی علیه اغلنتاءً. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). با دشنام و زدن و غلبه فروگرفتن: اغلنتی علیه اغلنتاءً؛ علاه بالشتم و الضرب و القهر. ( از اقرب الموارد ). اغلنثاء. ( اقرب الموارد ).
