لغت نامه دهخدا
اغصن. [ اَ ص َ ] ( ع ص ) گاو که در دم او سپیدی باشد. ( آنندراج ): ثور اغصن؛ گاو که در دنب او سپیدی باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اغصن. [ اَ ص ُ ] ( ع اِ ) ج ِ غُصن، بمعنی شاخ درخت. اغصان. رجوع به این کلمه شود.
اغصن. [ اَ ص َ ] ( ع ص ) گاو که در دم او سپیدی باشد. ( آنندراج ): ثور اغصن؛ گاو که در دنب او سپیدی باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اغصن. [ اَ ص ُ ] ( ع اِ ) ج ِ غُصن، بمعنی شاخ درخت. اغصان. رجوع به این کلمه شود.
