لغت نامه دهخدا
اغتداف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) اکثر چیزی گرفتن و به این معنی با «من » متعدی شود. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). چیز بسیار از کسی گرفتن: اغتدف فلان من فلان؛ اخذ منه شیئا کثیراً. ( از اقرب الموارد ). || بریدن جامه را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بریدن لباس: اغتدف الثوب؛ قطعه. ( از اقرب الموارد ).