اسماء بنت یزید انصاری

[ویکی فقه] اَسْماءْ بِنْت ِ یَزید (د پس از ۶۰ق /۶۸۰م )، یکی از زنان صحابه که خطابه او نزد پیامبر اکرم (ص ) شهرتی ویژه دارد.
نام دیگر اسماء را فُکیهه، و کنیه های او را ام عامر و ام سلمه آورده اند.
ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۱۹، بیروت، دارصادر.
گویند اسماء که اسلام آورده بود، همراه با گروهی از زنان - و به عنوان سخنگوی آنان - برای بیعت نزد حضرت رسول (ص ) رفت و در آن مقام، به بیان خطابه ای شیوا پرداخت. او با یاد کردی از کوشش های زنان در کنار شوی شان و با اشاره به این مطلب که زنان نگاه دارندگان امنیت خانه اند، زنان را با مردان جهادگر در اجر و پاداش الهی همسنگ دانست. پس از آنکه خطبه او به پایان رسید، رسول اکرم (ص ) و یاران آن حضرت کلام وی را به شیوایی ستودند.
ابن عبدالبر، یوسف، الاستیعاب، ج۴، ص۱۷۸۷- ۱۷۸۸، به کوشش علی محمد بجاوی، قاهره، ۱۳۸۰ق /۱۹۶۰م.
او احادیث بسیاری از رسول اکرم (ص ) نقل کرده که بیشتر آن ها درباره رفتارهای اجتماعی و خانوادگی و موضوعاتی مربوط به زنان و زینت آنان و نیز آخرالزمان، روز قیامت و مسأله دجال است.
احمد بن حنبل، مسند، ج۶، ص۴۵۲، قاهره، ۱۳۱۳ق.
...