استیضاع

قدرت، توانمندی، عزت

استیضاع. [ اِ ] ( ع مص ) کم کردن خواستن از کسی: استوضع منه. ( منتهی الارب ). || اِستوضعه فی دَینه؛ استرفقه. ( المنجد ).

کم کردن خواستن از کسی