استحذاء

لغت نامه دهخدا

استحذاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) عطیه خواستن از کسی. ( منتهی الارب ). || از کسی نعلین خواستن. ( از منتهی الارب ). نعلین خواستن. ( زوزنی ).