لغت نامه دهخدا
( آزرمگین ) آزرمگین. [ زَ ] ( ص مرکب ) آزرمگِن.
( آزرمگین ) آزرمگین. [ زَ ] ( ص مرکب ) آزرمگِن.
( آزرمگین ) ( ~. ) (ص مر. ) باحیا، باشرم.
( آزرمگین ) ۱. باحیا، باشرم.
۲. شرمگین، شرمسار.
( آزرمگین ) ( صفت ) ۱ - باحیا باشرم. ۲- مودب. ۳ - با فضیلت با تقوی.
آزرم گن
باحیا، باشرم، شرمگین، شرمسار، آزرمگن هم گویند