ازرده کردن

( آزرده کردن ) آزرده کردن. [ زَ دَ / دِ ک َ دَ ] ( مص مرکب )رنجانیدن: آزرده کردن بوعبداﷲ از همه زشت تر بود. ( تاریخ بیهقی ). || خستن به نیش:
آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا
گوئی زبون نیافت ز گیتی مگر مرا.ناصرخسرو.

( آزرده کردن ) ( مصدر ) ۱ - رنجانیدن رنجه کردن. ۳ - غضب کردن خستن.
رنجانیدن