لغت نامه دهخدا
ارکتیون. [ اِ رِ یُن ْ ] ( اِخ ) معبدی که در آکرُپُل اثینه، در ارِکتِه برپا کرده بودند و دالان او مشهور بوده است. رجوع به کاریات و کاریاتید شود.
ارکتیون. [ اِ رِ یُن ْ ] ( اِخ ) معبدی که در آکرُپُل اثینه، در ارِکتِه برپا کرده بودند و دالان او مشهور بوده است. رجوع به کاریات و کاریاتید شود.
معبدی که در آکریل اثینه درارکته بر پا کرده بودند