لغت نامه دهخدا
ارتسفاف. [ اِ ت ِ ]( ع مص ) ارتساف. بلند گردیدن. این مصدر در منتهی الارب بنقل از قاموس آمده و در تاج العروس گوید: ارتسف الشی ارتسافاً ( ؟ ) کاکفهر؛ ارتفع، نقله ابن عباد.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟