لغت نامه دهخدا
ادمص. [ اَ م َ ] ( ع ص ) باریک دنباله ابرو. ( منتهی الارب ). آنکه دنبال ابرویش باریک بود و پیش ستبر. ( مهذب الاسماء ). مؤنث: دَمْصاء. ج، دُمْص.
ادمص. [ اَ م َ ] ( ع ص ) باریک دنباله ابرو. ( منتهی الارب ). آنکه دنبال ابرویش باریک بود و پیش ستبر. ( مهذب الاسماء ). مؤنث: دَمْصاء. ج، دُمْص.