ادب اموز

مترادف‌ها

باادب، ادب‌آموز، مؤدب

متضادها

بی‌ادب

لغت نامه دهخدا

( ادب آموز ) ادب آموز. [ اَ دَ ] ( نف مرکب ) ادیب. ( نصاب ). استاد. معلم:
ادیب را ادب آموز دان، ادب فرهنگ.( نصاب ). || شاگرد. متعلم. که ادب فراگیرد:
چشم دیوانه نگاهان ادب آموز شده ست
آن چه شرم است که با لیلی صحرائی ماست.صائب.

فرهنگ عمید

( ادب آموز ) ۱. آن که علم ادب درس می دهد، آن که درس ادب و اخلاق می دهد.
۲. استاد، معلم.
۳. کسی که ادب فرامی گیرد، شاگرد، متعلم.

فرهنگ فارسی

( ادب آموز ) ( اسم صفت ) ۱ - ادیب استاد معلم. ۲ - شاگرد متعلم آنکه ادب فرا گیرد.
ادیب استاد شاگرد

جمله سازی با ادب اموز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 هر ادب اموز باارزشی تلاش می‌کند تا با دقت به رفتار بزرگترها و مربیان خود بنگرد و از آن‌ها آداب معاشرت صحیح را بیاموزد.

💡 در داستان‌های کلاسیک، شخصیت ادب اموز معمولاً با چالش‌های اخلاقی مختلفی روبرو می‌شود که باعث رشد شخصیت و بلوغ فکری عمیق او می‌گردد.

💡 تربیت یک ادب اموز واقعی تنها به حفظ کردن قوانین محدود نمی‌شود، بلکه باید درونی کردن ارزش‌ها و رفتارهای انسانی را شامل شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران