لغت نامه دهخدا
احکاء. [ اِ ] ( ع مص ) غالب آمدن. ( منتهی الارب ). || خلجان در دل: مااَحْکَاءَ فی صدری؛ نخلید آن در دل من. || احکاء عقده؛ بستن گره. گره را استوار بستن.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟