احدار

احدار. [ اِ ] ( ع مص ) اِحدار ثوب؛ ریشه جامه اندرون کرده دوختن. ( منتهی الارب ). || جامه را دامن کردن. || آماس کردن اندام از زخم چوب. ( منتهی الارب ). || آماسانیدن ( از بسیار زدن ). آماهانیدن. || برتافتن ریشه جامه چنانکه در گلیمها کنند. || فرودآوردن. فروفرستادن.