احتراش

لغت نامه دهخدا

احتراش. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) شکار کردن: احتراش ضب؛ شکار کردن سوسمار. || گرد آوردن نفقه برای عیال از وجوه مکاسب. || گرد آمدن بر.

فرهنگ فارسی

شکار کردن