لغت نامه دهخدا
ابوضیاء. [ اَ ]( اِخ ) بشربن یحیی. رجوع به ابوضیاء نصیبی... شود.
ابوضیاء. [ اَ ] ( اِخ ) نصیبی. بشربن یحیی بن علی القینی النصیبی. شاعر و ادیبی از مردم نصیبین. از کتب اوست: سرقات البحتری من ابی تمام. کتاب الجواهر. کتاب الاَّداب. کتاب السرقات الکبیر. ( از ابن الندیم ).
