لغت نامه دهخدا
ابوخشینه. [ اَ خ ُ ش َ ن َ ] ( اِخ ) حاجب بن عمر، برادر عیسی بن عمر نحوی. محدث است.
ابوخشینه. [ اَ خ ُ ش َ ن َ ]( اِخ ) زیادی. رجوع به ابوخشینه صاحب الزیادی شود.
ابوخشینه. [ اَ خ ُ ش َ ن َ ] ( اِخ ) صاحب الزیادی. محدث است و محمدبن سواء از او روایت کند.
