ابن خلاوه تصویر معنی ابن خلاوه لغت نامه دهخدا ابن خلاوه. [ اِ ن ُ خ َ وَ ] ( ع ص مرکب ) بی گناه در امری. بری و بیزار از جرمی: انا من هذا الامر فالج بن خلاوه. فرهنگ فارسی بی گناهی در امری بری و بیزار از جرمی کلمات مرتبط ابن بقیع ابن الخله ابن نخله ابن الانس ابن شنه
