لغت نامه دهخدا
ابن جبرول. [ اِ ن ُ ج ِ ] ( اِخ ) عالم اندلسی یهودی. از مردم مالَقه. در قرن یازدهم میلادی میزیسته. دو کتاب ینبوع الحیوة و ینبوع الحکمه ٔاو از عربی بلاتینی ترجمه شده و مدتها در اروپا مرجعفلاسفه بوده ولی نزد علمای اسلام شهرتی پیدا نکرده است. و نام او سلیمان بن جبرول است از یهود اسپانیا. مولد او به سال 411 هَ.ق. و در حدود 436 در سرقسطه میزیسته و462 وفات کرده است. بر تورات تفسیری مؤوّل نوشته و اساس فلسفه او نوعی از وحدت وجود است مقتبس از شروح ارسطو. کتاب ینبوع الحیوة حاوی طریقه اوست.
