ابوعبدالله ابن ابار محمدعبدالله قضاعی اندلسی

[ویکی فقه] ابن اَبّار، ابوعبدالله محمّد عبدالله قُضاعی (۵۹۵ -۲۰ محرم ۶۵۸ق /۱۱۹۹-۶ ژانویه ۱۲۶۰م )، کاتب، مورّخ، محدّث، ادیب و سیاستمدار اندلسی.
افرادی که از قبیله قضاعه یمن به اندلس کوچیده بودند از دیرباز در محلی به نام اُنده در همسایگی بلنسیه مسکن داشتند.پدر ابن ابار و احتمالاً خود او نیز در همین محل به دنیا آمدند.
ابن ابار، محمد، التکملة لکتاب الصلة، ج۲، ص۸۱۲، به کوشش عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۵م.
وی دوران کودکی و نوجوانی را در این شهر به سر برد و نزد پدرش ابومحمد عبدالله که دانشمندی ادیب و عارفی کامل بود
ابن ابار، محمد، التکملة لکتاب الصلة، ج۲، ص۸۸۹، به کوشش عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۵م.
ابن ابّار اساتید متعدّدی از بلاد شرق و غرب داشته که علوم و فنون مختلف را نزد آنان فرا گرفته است.وی نام آن اساتید و نیز شیوخی را که از آنان نقل حدیث کرده، در مقدّمه ها و در مطاوی کتاب هایش آورده است (مثلاً رجوع کنید به
محمد، التکملة لکتاب الصلة، ج۱، ص۴-۷، ابن ابار، به کوشش عزت عطار حسینی، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۵م.
...