لغت نامه دهخدا
ابخص. [ اَ خ َ ] ( ع ص ) سطبرپلک. ستبر پلک چشم. ( مهذب الاسماء ). مردی که در چشمخانه وی گوشت پاره ای رسته باشد. مؤنث: بَخْصاء. ج، بُخْص.
ابخص. [ اَ خ َ ] ( ع ص ) سطبرپلک. ستبر پلک چشم. ( مهذب الاسماء ). مردی که در چشمخانه وی گوشت پاره ای رسته باشد. مؤنث: بَخْصاء. ج، بُخْص.
سطبر پلک