پنج ارش

پنج ارش. [ پ َ اَ رَ ] ( اِ مرکب ) شاه رش. شاه ارش. یعنی ارش بزرگ و آن مقداری است از سرانگشت میانین دست راست تا سرانگشت میانین دست چپ وقتی که دستها را از هم بگشایند و آن رابه عربی باع و به ترکی قلاج گویند و آن مقدار پنج ارش کوچک باشد و ارش کوچک از سرانگشت میانین است تا مرفق که بندگاه ساعد و بازوست و شاه ارش را به این اعتبار پنج ارش می گویند. ( برهان قاطع در کلمه شاه ارش ).

💡 تو رشک ماه چارده، او چون مه نو چارمه مهر شفا در پنج گه از شاه دنیا داشته

💡 بدین پنج هفته که من روز و شب همی بآفرین برگشادم دو لب

💡 مست و خراب و شاد و خوش می‌گذری ز پنج و شش قافله را بکش بکش خوش سفریست این سفر

💡 کن اینجا همچو مردان جام درکش برافکن چار و پنج اینجا تو با شش

💡 عجب مدار که از دولت‌ تو پنج بود چهار طبع‌ که در زیرگنبد خضراست