وظیفه عملی شرعی

[ویکی فقه] تکلیف مستفاد از اصول عملی شرعی، هنگام شک یا جهل به حکم واقعی را وظیفه عملی شرعی گویند. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
وظیفه عملی شرعی، مقابل وظیفه عملی عقلی بوده و به وظیفه ای گفته می شود که اصول عملی شرعی، آن را ایجاد می نماید، مانند: برائت شرعی، احتیاط شرعی و استصحاب؛ به بیان دیگر، وظیفه عملی شرعی، دستورالعملی است که شارع آن را جعل نموده تا هنگامی که مکلف به حکم واقعی شک دارد و اماره ای نیز در دسترس او نیست، از سرگردانی در آید.

💡 ای عاشقِ گدا چو لبِ روح بخشِ یار می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است

💡 حسام تو چون باده نوشان سرکش می لعلش از خون اعدا وظیفه

💡 نخست آنکه بدیوان عدل گشته مقیم وظیفه میرد و اجری برد باستصواب

💡 فلک کرده از خون خصمت زمین را طبقهای یاقوت حمرا وظیفه

💡 مه برج دین رکن دنیی و دولت که دارد ز تو دین و دنیا وظیفه

💡 رویت جمال خویش بر آفاق عرضه کرد ادراک آن وظیفه ابصار ما نبود