ابن قضیب البان ابومحمد محیی الدین عبدالقادر بن محمد حلبی

[ویکی فقه] ابومحمد محیی الدین عبدالقادر بن محمد، عارف، فقیه، ادیب و شاعر، یکی از شخصیت های ابن قضیب البان می باشد؛ اِبْن ِ قَضیب ُ الْبان، نام ۳ تن از مشاهیر خاندانی در شهر حلب (سده ۱۱ق، ص۱۷م ) است.
ابومحمد محیی الدین عبدالقادر بن محمد ابی الفیض حلبی (۹۷۱- ح ۱۰۴۰ق /۱۵۶۴-۱۶۳۱م )، عارف، فقیه، ادیب و شاعر.او در حماه به دنیا آمد و پس از چندی همراه پدرش به حلب رفت و در آن جا اقامت گزید.
بیعت با طریقه ها
در ۱۰۰۰ق عازم حج شد و نزدیک به ۱۲ سال در مکه و مدینه مجاورت اختیار کرد. آنگاه ظاهراً به اشارت قطب خویش به قاهره رفت.در آن جا با شیخ الاسلام یحیی بن زکریا که قاضی و از پیشوایان صوفیه بود، آشنا شد.شیخ کتاب الفتوحات المدنیه ابن قضیب البان را نیکو یافت
محمد محبی، خلاصة الاثر، ج۲، ص۴۶۴- ۴۶۵، قاهره، ۱۲۸۴ق.
عبدالقادر امور ظاهری و دنیوی را خوار می داشت و آنگاه که نقابت حلب و دیار بکر و توابع و نیز منصب قضای مادام العمر حماه و امامت مسجدالحرام به او پیشنهاد شد، پوزش خواست و از پذیرفتن آنها روی برتافت، اما نقابت سادات را، از آن روی که آن را خدمت به خاندان پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) می دانست، قبول کرد و تا پایان زندگی بر آن مقام بماند.وی در حلب شهرت و اعتباری عظیم داشت.ذکر کرامات و حالات صوفیانه شگفت او، حتی سال ها پس از مرگ زبانزد خاص و عام در آن شهر بود.
محمد محبی، خلاصة الاثر، ج۲، ص۴۶۴- ۴۶۵، قاهره، ۱۲۸۴ق.
...

💡 جنگهاى ياد شده باعث گسترش قلمرو الجزاير و شكست دشمن شد، به نحوى كه ناگزيراز ترك جنگ گرديد. در سالهاى بعد نيز جنگهاى ديگرى در گرفت. يكى از آنها درسال 1843 بود كه در نهايت منجر به شكست عبدالقادر شد و او بناچار به مراكشپناهنده شد.

💡 در زمان عبدالقادر مراغی از کلمه «قطعه» استفاده می‌شده که مترادف با کلمه «آهنگ» است.

💡 پادشاه وقت مراكش بر اثر شكست از فرانسويها، عبدالقادر را رها كرد واو با بازگشتبه سرزمين خويش به فعاليتهاى جديدى دست زد كه موثر نيفتاد و سرانجام نيز بهسال 1847 به اسارت فرانسويها تن در داد.