پیکر ارایی

( پیکرآرایی ) پیکرآرایی. [ پ َ / پ ِ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل پیکرآرای. بت تراشی. بتگری. مجسمه سازی.

( پیکر آرایی ) عمل پیکر آرای ۱- آراستن پیکر. ۲- نقاشی. ۳- مجسمه سازی. ۴- بتگری.

💡 تا بدو پیکر برآمد روشنی در تیره شب از جمال و چهره آن دو پری پیکر پسر

💡 ماه چارم به قوت خود مهر شودش نقش بند پیکر و چهر

💡 از دو دیده ستاره می رانم من برین کوه آسمان پیکر

💡 ز سر تا پا همه جان و دل آمد آن پری پیکر معاذالله که همچون دیگرانش زآب و گل گویم

💡 روشنی در چشم ما از روی آن مه پیکر است چونکه آن زهره جبین خود آفتاب اظهر است