نحف

نحف. [ ن َ ح ِ ] ( ع ص ) نحیف. نزار، یا آنکه خلقةً کم گوشت است نه از ضعف و هزال. ( از المنجد ). رجوع به نحیف شود.

نحیف. نزار یا آنکه خلقه کم گوشت است نه از ضعف و هزال.

💡 اترانا نحف بك و انت تام الملا و قد ملات الارض عدلا

💡 متى نغاديك و نراوحك فنقر عينا متى ترانا و نريك و قد نشرت لواء النصر ترىاترانا نحف بك و انت تام الملا و قد ملات الارض عدلا و اذقت اعدائك هوانا و عقابا (254) كى باشد آن روز كه هر صبح و شام چشمانمان رو به چشمان زيباى توبازگردد؟ كجاست آن روز كه تو ما را مى بينى و ما نيز تو را، در حالى كه پرچم فتحرا بر فراز عالم برافراشته اى ؟ آيا شود كه تو ما را ببينى كه پروانه سانگرداگرد تو را فراگرفته ايم و تو بر مسند امامت تكيه داده اى و عالم را غرق درعدل و داد كرده اى و دشمنان خويش ‍ را بر خاك مذلت و عقوبت نشانده اى ؟