تختگاه درویش

تختگاه درویش. [ ت َ دَرْ ] ( اِخ ) ده کوچکی است نزدیک تختگاه جهان بخش. رجوع به تختگاه جهان بخش شود.

ده کوچکی است نزدیک تختگاه جهان بخش.

💡 نه لایق ظلماتست بالله این اقلیم که تختگاه سلیمان بدست و حضرت راز

💡 بنای تمیشه را به فریدون پیشدادی نسبت داده‌اند. فردوسی تمیشه را تختگاه دوم فریدون پیشدادی خوانده است. ابن اسفندیار به نقل از شاهنامه آورده است: «فریدون پس از پیروزی بر ضحاک تمیشه را پایتخت کرد.» ظهیرالدین مرعشی نیز گفته است:

💡 به تختگاه محبت من آن سلیمانم که اسم اعظم تو نقش بر نگین من است

💡 آنک آن دیروز بد کز تختگاه ملک ری تیغ و تشریفی فرستادش خدیو روزگار

💡 یوسف صفت هر آنکه در افتد بچاه عشق برخیزد از سریر و جم و تختگاه کی

💡 در قدیم این واژه بیشتر به بلندی‌ های تختی که بیشتر از سنگ در دوطرف کوچه‌ ها یا میان باغ‌ ها و زیر درختان پربرگ برای استراحت در زیر سایه ساخته می‌شد به کار می‌رفت. در این معنی به آن تختگاه هم می‌گفتند.