گوی سیم

گوی سیم. [ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گوی نقره. گوی که از نقره کنند. گلوله نقره گین. || کنایه از ماه است. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

گوی نقره گوی تکه از نقره کنند. گلوله گین.

💡 رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد که گوی سیم به چوگان مشک می‌بازد

💡 به بوسه ای دل مسکین من بخر زان پیش که گوی سیم زنخدانت عنبرین گردد

💡 چو زر اندود کرده گوی سیمین شد از انوار او گیتی منور

💡 زهره چو گوی سیمین بر چرخ دوربین دنبال برج عقرب مانند صولجان

💡 وه نیکوست بر او گرچه کل بدروی است گوی سیمین صفت جامی نشست اویست