تخته شلنگ

تخته شلنگ. [ ت َ ت َ / ت ِ ش َ/ ش ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) ورزش کشتی گیران است که هفت هشت تخته به دیوار قائم کرده و زنگها بسته بوضع معهود بر آن شلنگ زنند. ( غیاث اللغات ). تخته شلنگ زدن، شلنگ تخته زدن؛ نوعی از ریاضت کشتی گیران و آن چنانست که تخته را به دیوار می گذارند و از آن جا برمیجهند و یکبار به زور بر آن تخته می زنند. ( آنندراج ):
دل دگر گرم تپیدن شده در سینه تنگ
می زند آن بت طناز دگر تخته شلنگ.میرنجات ( از آنندراج ).در مصطلحات مقرره کشتی گیران است که هفت هشت تخته به دیوار قائم کرده و زنگها بسته بوضع معهود بر آن شلنگ زنند و شلنگ جستن و پا افشاندن شاطران و کشتی گیران را گویند. ( آنندراج ):
چنین گر بر در مردم شلنگ تخته خواهی زد
ترقی گر کنی آخر تو کشتی گیر خواهی شد.خان خالص ( از آنندراج ).

اصطلاحی در ورزش باستانی، ورزشی سخت و پیچیده و مشق و مقدمه برای فن دویدن (شاطری) که سال هاست متروک شده. واژۀ شِلنگ (بر وزن دِرنگ) به معنی نوعی برجستن و فروجستن شاطران برای مشق تند دویدن نیز ضبط شده است. در غیاث اللغات آمده: «ورزش کشتی گیران است که هفت هشت تخته به دیوار قائم کرده و زنگ ها بسته به وضع عمود بر آن شلنگ زنند». در آنندراج آمده: «تخته شلنگ زدن و شلنگ تخته زدن، نوعی از ریاضت کشتی گیران و آن چنان است که تخته را به دیواری گذارند و از آن جا برمی جهند و یک بار به زور بر آن تخته می زنند».

💡 بر بوی خط تو روح پاکان از عقل بشسته تخته‌ها پاک

💡 تا چند چون سفینه توان بود تخته بند؟ موجی شدیم و روی به دریا گذاشتیم

💡 از سر تخته برندت سوی خاک وز بلندیت به آن تیره مغاک

💡 غایتم حیرت است و خاموشی شستن تخته و فراموشی