اشراط الساعه اصطلاحی است در قرآن و حدیث که به نشانهها و حوادثی گفته میشود که پیش از وقوع قیامت رخ میدهد. واژه «اشراط» جمع «شرط» به معنای نشانه یا عامل آغاز چیزی است و «الساعة» در اینجا به قیامت اشاره دارد؛ بنابراین، اشراط الساعه یعنی نشانههایی که وقوع قیامت را خبر میدهند یا به آستانه آن نزدیک میکنند. این نشانهها هم شامل تحولات اجتماعی و اخلاقی مانند گسترش فساد، فریبکاری و افزایش ظلم میشوند و هم شامل تحولات طبیعی و کیهانی مثل فرو ریختن آسمان، پراکندگی ستارگان، زلزلهها و تغییر نظم طبیعت.
برخی مفسران گفتهاند که اشراط میتواند دلایل روشنکننده وقوع قیامت نیز باشد، و این علامتها برای پاسخ به پرسش مردم درباره زمان قیامت بیان شده است، چرا که جز خدا کسی از زمان دقیق آن خبر ندارد. در قرآن، تنها یک بار از این واژه استفاده شده و اشاره به «علامتهای قریبالوقوع قیامت» دارد.
از دیدگاه روایات، اشراط الساعه از زمان بعثت پیامبر آغاز و تا فروپاشی کامل نظام طبیعت ادامه مییابد. این نشانهها همزمان میتوانند فردی و جهانی باشند؛ برای مثال، ضعف و سستی در بدن انسانها بهعنوان قیامت شخصی و فروپاشی کیهانی بهعنوان قیامت جهانی تفسیر شده است. برخی آنها را به نشانههای موسع که مدت طولانی ادامه دارند و نشانههای مضیّق که به ظهور قریبالوقوع قیامت اشاره دارند، تقسیم کردهاند.
