Ghosts

💡 Critics praised Ghosts for balancing slapstick with tenderness, letting character arcs breathe between punchlines.

منتقدان، «اشباح» را به خاطر ایجاد تعادل بین کمدی اسلپ‌استیک و لطافت، و اجازه دادن به شخصیت‌ها برای نفس کشیدن بین جملات طنز، تحسین کردند.

💡 I want to believe in the spiritual kinds of ghosts.

می‌خواهم به انواع روحانی ارواح اعتقاد داشته باشم.

💡 But beneath the cute and fun is this flirtation with the spiritual — albeit the dark side of the spiritual — that abides talk of ghosts, spirits and hauntings.

اما در زیر این بامزه و سرگرم‌کننده، این لاس زدن با معنویت - البته جنبه تاریک معنویت - وجود دارد که در صحبت از ارواح، اشباح و جن‌گیری‌ها وجود دارد.

💡 Like my friend George, and the traditions that shaped Halloween, instead of closing out these liminal spaces — these ghosts of our loved ones — we’d do well to let them in.

مثل دوستم جورج، و سنت‌هایی که هالووین را شکل دادند، به جای بستن این فضاهای محدود - این ارواح عزیزانمان - بهتر است به آنها اجازه ورود بدهیم.

💡 We streamed Ghosts late into the night, laughing at a household where history bickers charmingly with modern chaos.

ما فیلم «ارواح» را تا دیروقت پخش کردیم و به خانه‌ای که در آن تاریخ به طرز جذابی با هرج و مرج مدرن در تضاد است، خندیدیم.

💡 After a season of Ghosts, we toured a local manor, imagining commentary from residents nobody else could see.

بعد از یک فصل از سریال ارواح، ما از یک عمارت محلی بازدید کردیم و نظرات ساکنانی را که هیچ کس دیگری نمی‌توانست ببیند، تصور کردیم.