فریبنده

فریبنده. [ ف ِ / ف َ ب َ دَ / دِ ] ( نف ) فریبکار. فریبا. فریب دهنده:
تو با این فریبنده مرد دلیر
ز دریا گذشتی بکردار شیر.فردوسی.تژاو فریبنده گفت ای دلیر
درفش مرا کس نیارد بزیر.فردوسی.چنین است کار روزگار و دنیای فریبنده که حالها بر یکسان نگذارد. ( تاریخ بیهقی ). تعجب بماندم از حال این دنیا که فریبنده است. ( تاریخ بیهقی ). در این دنیای فریبنده مردم خوار چندانی بمانم که کارنامه این خاندان بزرگ برانم. ( تاریخ بیهقی ).
فریبنده گیتی شکارت نگیرد
جز آنگه که گویی گرفتم شکارش.ناصرخسرو.بدین دهر فریبنده چرا غره شدی خیره
ندانستنی که بسیار است او را مکر و دستانها.ناصرخسرو.دیو است جهان، صعب فریبنده مر او را
هشیار خردمند بخسته ست همانا.ناصرخسرو.حرص فریبنده را بر عقل رهنمای استیلا ندهد. ( کلیله و دمنه ).
گرچه فروزنده و زیبنده است
خاک بر او کن که فریبنده است.نظامی.سروش درفشان چو تابنده هور
ز وسواس دیو فریبنده دور.نظامی.ز هرچ آن نیابی شکیبنده باش
به امید خود را فریبنده باش.نظامی. || دلربا. دلفریب:
شه شهریاران تهی کرده جای
فریبنده را گفت نزد من آی.دقیقی.چو سودابه او را فریبنده گشت
تو گویی که زهر گزاینده است.فردوسی.

(فِ یا فَ بَ دِ ) (اِفا. ) فریب دهنده.

فریب دهنده.

( اسم ) ۱ - فریب دهنده ۲ - دلفریب: تاکسوتی زیبنده از دست باف قریحه خویش دروپوشم و حیلتی فریبنده از صنعت صیاغت خاطر خود برو بندم.

seducente
seduttore
فریب دهنده.

💡 بدل‌سازی (شبیه‌سازی) تغییر قیافه هدف حقیقی و اصلی و استفاده از تجهیزات و تأسیسات کاذب و فریبنده در فاصله مجاز و منطقی از هدف حقیقی می‌باشد که در صورت اجرای بهینه سبب مصون و محفوظ ماندن هدف‌های حقیقی و اصلی می‌شود.

💡 متاب از بتی کان فریبنده است که بت را فریبندگی عار نیست

💡 ز مردم آن بود، ای پور، از این دو پای روان که فعل دهر فریبنده را ز بر دارد

💡 بس که شوخ است و فریبنده و رعنا نرگس گوییا چشم تو دارد نظری با نرگس

💡 به دانش نیارد فریبنده دیو نَه بدخواه از ترس گیهان خدیو

💡 قدر بَهاینده جان چشم فریبندهٔ دل طرفهٔ طاوس خرامی عجب آهو نگهی