قاضی جمالی بکری. [ ج َ ب َ ] ( اِخ ) مولی علاءالدین فضل یا فضیل بن مولی علی بن احمد جمالی بکری حنفی قاضی مکه و مفتی دیار رومیه بوده است. از تألیفات اوست: آداب الاوصیاء یا ادب الاوصیاء در فقه حنفی این کتاب در مصر چاپ شده است. وی به سال 843 یا 932 هَ. ق. وفات یافت. ( معجم المطبوعات ستون 112 ) ( ریحانة الادب ج 1 ص 279 ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ایا جمالی ازین امتحان که کردستی نه عاجزم نه فروماندهام نه ممتحنم
💡 لعل لبت ای دوست زلالی دارد روی چو مهت حسن و جمالی دارد
💡 بعد از آن بینی جمالی با جلال اندر این منزل بود عین وصال
💡 جز تماشای جمالِ تو تماشایی نیست هرکه حیرانِ جمالی است تماشایی تست
💡 کم آخر از سلامی گر به یاران نمی خواهی که بنمایی جمالی
💡 ز هر نقصی آرد کمالی پدید به هر زشتیی بر جمالی پدید