خردک منش

خردک منش. [ خ ُ دَ م َ ن ِ ]( ص مرکب ) صاحب تجربه. باتجربه. صاحب رای:
بپرسیدش از راد و خردک منش
ز نیکی کنش مردم و بدکنش.فردوسی.|| ظاهراً بمعنی انسان شکسته نفس نیز می آید.

صاحب تجربه با تجربه

💡 سیری که به گرسنه نهد خوان خردک شکند به کاسه در نان

💡 جهان عشق بس بی‌حد جهانست تو داری دیدگان نیک خردک

💡 مکن جور بر خردکان ای پسر که یک روزت افتد بزرگی به سر