چریش

چریش. [ چ ِ ] ( اِ ) چرش. سریش. برواق. بروق. بوته سریش. سیراس خنثی. خنثی. تیقلیش. رجوع به سریش و چرش شود.
چریش. [ چ ِ ] ( اِ ) قسمی درخت ازتیره زیتون تلخ و گونه دیگری از جنس «ملیا» که در بندرعباس و چاه بهار موجود است و گویا از خارج بایران آورده شده است. ( از کتاب جنگل شناسی کریم ساعی ج 1 ص 249 ). درختی بیگانه که از خارج به بندرعباس و چاه بهار آورده و کشته اند.

درختی از خانوادۀ زیتون تلخ که معمولاً در جنوب ایران به عمل می آید.

( اسم ) درختی است از تیر. سماقیان که شبیه درخت سنجد تلخ است و در جنوب ایران ( بندر عباس و چاه بهار ) کشت میشود و از هندوستان وارد ایران شده است.

چریش درختی است زودرشد از تیرهٔ زیتون تلخیان ( Meliaceae )، افراسانان ( Sapindales ).
چریش یکی از دو گونه در جنس آزاددرخت ها ( Azadirachta ) است. نام این سرده ( جنس ) یعنی Azadirachta در زبان های اروپایی از واژهٔ فارسی «آزاددرخت» گرفته شده است.
چریش یا نیم، بومی شبه قاره هند و میانمار است و در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری می روید. همچنین این گیاه در جنوب شرق بلوچستان هم به کثرت یافت می شود.
نام چریش در زبان سواحلی ( در خاور آفریقا ) مواروبائینی ( Mwarobaini ) است که «درخت ۴۰» معنی می دهد زیرا به باور عوام این درخت ۴۰ بیماری مختلف را درمان می کند.
روغن گیاه «چریش»: روغن چریش که از دانه های این گیاه با نام علمی «Azadirachta indica» گرفته می شود، بومی هند و بخش های دیگر آسیاست. همچنین در برخی انواع شامپوها از این روغن استفاده می شود که می تواند گزینه خوبی برای افرادی باشد که پوست سر آنان خشک و پوسته پوسته می شود. داروی چریش برای رفع مشکلات پوستی و لکه های آن مفید و ضد باکتری و قارج می باشد، تصفیه کننده خون و برافروخته کننده رنگ پوست است.
در طب قدیم ایرانی، حکیم عقیلی آن را محلل و منضج می داند. او در قرابادین شیوه ساخت مرهم، روغن و حلوای چریش را آورده است.

💡 شهرستان قوچان بواسطه وجود ارتفاعات و دره‌های متعدد و چشمه‌های فراوان از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است و در هر حوضه گیاهان خاصی وجود دارد، شقایق و لاله وحشی از گل‌های فراوان کوهستان‌ها و جلگه‌های قوچان است. گیاهانی با نام‌های محلی مانند: چریش، زیانی گزی و کنگر محلی در کوهستان‌های قوچان فراوان و مورد استفاده‌است.

💡 بر طبق کتاب Sai Satcharita، سای بابا به روستای شیردی در احمدنگر منطقهٔ ماهاراشترا، هند بریتانیا، زمانی که ۱۶ ساله بود وارد شد. او بی حرکت نشسته در زیر درخت چریش در حال مراقبه در یک آسانا، زندگی زاهدانه‌ای را پیش برد. Shri Sai Satcharita واکنش روستاییان را بازگو می‌کند:

💡 هندی‌های باستان از شاخه‌های درخت چریش برای تمیز کردن دندان‌های خود استفاده می‌کردند، زیرا چریش دارای خواص درمانی است و می‌تواند دهان را تمیز نگه دارد. امروزه از شاخه‌های چریش به نام داتون هنوز در هند برای مسواک زدن استفاده می‌شود.

💡 عبارت‌اند از: کمرکیسمار، کمرکاریز، کمرآق، کمرقره‌قوش و کمرقمه که با توجه به آب و هوای منطقه بسیار سرسبز و دارای گیاهان طبی و خوراکی: هَلِز، سیب‌تالک، آنوخ، چریش، پونه، گَوَن، شقایق، زرگ (زرشک)، سامی، درمنهٔ ترکی، ترخ، قسنی، کاج و لاله ومرتی مناسب برای چرای دام می‌باشد.

💡 شهرستان قوچان بواسطه وجود ارتفاعات و دره‌های متعدد و چشمه‌های فراوان از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است و در هر حوضه گیاهان خاصی وجود دارد، شقایق و لاله وحشی از گل‌های فراوان کوهستانها و جلگه‌های قوچان است. گیاهانی با نام‌های محلی مانند: چریش، زیانی گزی و کنگر محلی در کوهستانهای قوچان فراوان و مورد استفاده‌است.