منبثا

[ویکی الکتاب] معنی مُّنبَثّاً: پراکنده (کلمه منبث اسم مفعول از مصدر باب انفعال، یعنی انبثاث است، و انبثاث به معنای متفرق شدن، و متلاشی شدن چیزی است)
ریشه کلمه:
بثث (۹ بار)
«مُنْبَثّ» از مادّه «انبِثاث ـ بَثّ» به معنای «پراکنده» است.

💡 و آيـه 5 سـوره واقعه مى گويد و بست الجبال بسا فكانت هباء منبثا كوهها از هم متلاشى وخرد و سپس به گرد و غبار پراكنده تبديل ميشوند.