منافسه

منافسه. [ م ُ ف َ / ف ِس َ / س ِ ] ( از ع، اِمص ) رغبت کردن در چیزی به طریق مساوات و معارضه کردن و حسد بردن. ( غیاث ). منافسة. مبارات. رغبت کردن به چیزی از رقابت. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): در او منافسه و مناقشه کردند... چون گفتاگوی بسیار شد قرار دادند بر قرعه. ( تفسیر ابوالفتوح، یادداشت ایضاً ). رجوع به منافسة و منافست شود.

(مُ فَ سَ ) [ ع. منافسة ] (مص ل. ) هم چشمی کردن، رقابت کردن.

رقابت کردن، هم چشمی کردن.

۱ - ( مصدر ) هم چشمی کردن رقابت کردن. ۲ - برقابت هم بچیزی رغبت کردن. ۳ - ( اسم ) رقابت. ۴ - رغبت بچیزی برقابت.
با کسی مزاحمت کردن در رغبت چیزی. رغبت کردن در چیزی بطریق مبارات.

منافسة
هم چشمی کردن، رقابت کردن.

💡 ((اللهم انك تعلم انه لم يكن الذى كان منا، منافسه فى سلطان، و لا التماس شى منفضول الحطام، و لكن لنرد المعالم من دينك و نظهر الاصلاح فى بلادك فيامن المظلومونمن عبادك و تقام المعطله من حدودك )) (54)

💡 آن است كه كراهت ندارد از رسيدن نعمت به ديگرى و دوست نداردزوال نعمت او را، بلكه دوست دارد كه مثل آن نعمت را خودش دارا شود بدون اينكه از ديگرىگرفته شود و اين حال را ((غبطه و منافسه )) مى نامند.

💡 ((اللهم انك تعلم انه لم يكن الذى كان منا منافسه فى سلطان و لا التماس ‍ شى ء منفضول الحطام، وليكن لنرد المعالم من دينك و نظهر الاصلاح فى بلادك، فيا منالمظلومون من عبادك، و تقام المعظله من حدودك )). (20)