تسمیه من قتل مع الحسین بن علی من ولده و اخوته و اهله و شیعته

[ویکی نور] تسمیه من قتل مع الحسین بن علی(ع) من ولده و اخوته و اهله و شیعته. تسمیة من قتل مع الحسین بن علی(ع) من ولده و إخوته و أهله و شیعته، اثر فضیل بن عمر رسانی زیدی، صحابیامام باقر(ع)و صادق(ع)، رساله کوتاه و مختصری است که در موضوع شهدای کربلا به زبان عربی و در قرن دوم هجری نوشته شده است. محمدرضا حسینی به تحقیق این کتاب همت گمارده است.
نویسنده یکی از رجال معروف نیمه اول سده دوم هجری است، که از منزلت و اعتبار و وثاقت دینی نیز برخوردار می‏باشد و این امر، به اهمیت و ارزش کتاب افزوده است.
کتاب با مقدمه محقق آغاز و مطالب در دو بخش شهدای اهل بیت(ع) و شهدای اصحاب، تنظیم شده است.
هدف مؤلف فقط بیان نام شهدای کربلا بوده و جز نام آنان و در مواردی نام قاتلان آنان، مطلبی درباره ایشان ذکر نکرده است؛ مگر در یکی دو مورد که از جمله در مورد حضرت علی اصغر(ع)، به توضیحی درباره ایشان پرداخته است. در پایان رساله هم مطالب کوتاهی درباره وقایع پس از شهادت امام حسین(ع)آورده است.
نویسنده در این اثر از 107 نفر شهید کربلا اعم از اهل بیت(ع) و اصحاب نام برده است که 20 نفر ایشان، از اهل بیت(ع) هستند. به اقتضای کوتاه بودن کتاب، مؤلف از منابع و راویان خود یاد نکرده، اما محقق کتاب به سند آن در مقدمه اشاره کرده است.

💡 اى مردم ! شما مى دانيد كه من نماينده و عامل اميرالمؤ منين عمر و عثمانم، در اين مدت در حقشما فضاحت و ظلمى روا نداشتم. اكنون عثمان را مظلومانه كشتند و من والى او هستم و خداىتعالى فرمود: من قتل مظلوما فقد لوليه سلطانا (46)

💡 ج: من قتل مظلوما درباره كيفيت قتل آن مظلوم است. خداوند در همه ابعاد به احسان ونيكى دستور داده است، حتى درباره ذبح حيوانات؛ مثلا در قربانى كردن حيوان، سفارششده است كه كارد، تيز و تند باشد و كشته حيوان ديگرى از نوع خودش به قربانىنشان داده نشود. كارد را به حيوان نشان ندهند، حيوان به شدت به بند كشيده نشود و بههنگام قربانى سيرابش كنند و...

💡 من اجل ذلك كتبنا على بنى اسرائيل انه من قتل نفسا بغير نفس او فساد فى الارض فكانماقتل الناس جميعا و من احياها فكانما احيا الناس جميعا)

💡 آيه (32): مـن أ جل ذلك كتبنا على بنى إ سرءيل أ نه من قتل نفسا بغير نفس أ و فساد فى الا رض

💡 151- تسمية من قتل معل الحسين عليه السلام (مطابقنقل تراثنا شماره 2 سال اول ص 156)