گم بگور کردن

گم بگور کردن. [ گ ُ ب ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پنهان کردن. گم کردن. در جایی نهفتن که یافتن آن مشکل بود. از میان بردن. و رجوع به گم و گور کردن شود.

پنهان کردن. گم کردن. در جایی نهفتن که یافتن آن مشکل بود.

💡 زنده بگور اگر کند کس نکند ملامتش مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد

💡 بغیر روسی و کتان ورختهای نفیس چه چیز همره او شد بگور تا محشر

💡 بگور غار فرو رفت تا جور بهرام بکام مار در افتاد نامور بهمن

💡 دوستان على (عليه السلام ) در راه او زنده بگور مى گردند!!

💡 فتاده، در جگر خلق زین ستم، یارب چه آتش است، که آتش فتد بگور یزید

💡 بود آنکه آرزوی جهانگیریش بدل بنگر چگونه برد بگور آرزوی خویش